Przed rokiem 1989 transakcji leasingowe należałoby w Polsce do rzadkości. Dopiero transformacji polskiej gospodarki zapoczątkowana reformą Balcerowicza wywołała prawdziwy boom usług leasingowych. Wolny rynek oraz dynamiczny rozwój nowych podmiotów gospodarczych sprawiły, że zapotrzebowanie na tego typu usługi rośnie od kilku lat nieprzerwanie.

Zmiany w ustawodawstwie, a w szczególności wejście w życie ustaw o działalności gospodarczej oraz o działalności gospodarczej podmiotów z udziałem podmiotu zagranicznego, stworzyły warunki do powstawania w naszym kraju pierwszych firm leasingowych.

Niestety do chwili obecnej brak jednoznacznych uregulowanych zagadnień związanych z leasingiem w prawodawstwie tak prawnym jak i publicznym.

Nie oznacza to oczywiście, że zawieranie tego typu umów jest nielegalne czy też iż są one nieważne w konsekwencji funkcjonują i mają zastosowanie jedynie przepisy o charakterze ogólnym, nie uwzględniając specyfikę transakcji leasingowych.

Polskie prawo nie zawiera uregulowań wprost odnoszących się do umów leasingu pozwala jednak zakwalifikować do grupy umów nienazwanych przez, które rozumie się generalnie umowy o treści nie przewidzianej pod żadna postacią umów nazwanych.

Uznanie umowy za nienazwaną następuje w momencie gdy niemożliwe jest jej podporządkowanie pod względem prawnym do której z umów nazwanych tzn. Takich umów, których elementy przedmiotowo i podmiotowo istotne określone są wprost przepisami prawa.

Umowa leasingu zawiera wiele elementów wspólnych bądź podobnych z umowami najmu, dzierżawy i sprzedaży na raty.

Dopuszczalność stosowania umów nienazwanych w polskim systemie prawnym należy rozpatrywać w kontekście kodeksu cywilnego, gdzie została sformatowana zasada swobody umów.

Jedyne ograniczenie nakładane z mocy prawa na zawieranie takich umów to zgodność ich treść i celu:
z przepisami obowiązującego prawa;
z zasadami współżycia społecznego;
z właściwościami ( naturą ) stosunku prawnego ( zobowiązani ) wynikająca z umowy.

Umowa leasingowa dotyczy pewnych kategorii dóbr o charakterze inwestycyjnym. Zawierane jest w ramach działalności gospodarczej zarówno leasingobiorca, jak i leasingodawcy, a przedmiot leasingu związany jest z przedmiotem działalności leasingobiorcy.

Celem umowy jest udostępnienie leasingobiorcy prawa do używania rzeczy bez konieczności nabywania jej na własność, w zamian za opłaty uiszczenie okresowe.

Suma rat leasingowych za używanie danego dobra obejmuje spłatę wartość używanego środka oraz zysk leasingodawcy. Umowa leasingu zawierana jest z reguły na czas ściśle określony bez możliwości jej wypowiedzenia.
W drodze wyjątku leasingodawcy jest przyznanie uprawnienie do wcześniejszego rozwiązania umowy, np. w przypadku zaprzestanie uiszczenia rat przez leasingobiorcę czy też ogłoszeniu jego upadłości lub likwidacji.

Umowa leasingu regulować może też kwestie obowiązku i kosztów ubezpieczenia podmiotu leasingu przez leasingobiorcę zawiera klauzulę rozliczeniowe na wypadek wcześniejszego zakończenia np. w razie zniszczenia lub kradzieży leasingowanej rzeczy.

W praktyce przy zawieraniu transakcji leasingu występują dwie umowy - umowa między dostawcą rzeczy będącej przedmiotem leasingu - leasingodawca oraz właściwa umowa zawierana pomiędzy udostępniającym a korzystającym ( laesingodawca a leasingobiorcą ).
Przyszły leasingobiorca dokonuje wyboru przedmiotu dostawy i dostawcy. Po ustaleniu warunków sprzedaży zgłasza się do firmy leasingowej z propozycją zawarcia umowy. W przypadku podpisania umowy firma leasingowa nabywa od dostawcy przedmiot leasingu a następnie oddaje go w użytkowanie leasingobiorcy.
Podkreślić przy tym, iż wybór dostawcy i przedmiotu leasingu należy wyłącznie do leasingobiorcy.

Za używanie przedmiotu leasingobiorca zobowiązany jest do zapłaty czynszu i innych określonych umowa opłat. Przez cały czas trwania umowy przedmiot leasingu stanowi własność leasingodawcy.

Leasingobiorca nie jest uprawniony do ustanowienia na przedmiocie leasingu jakichkolwiek praw na rzecz osób trzecich oraz przelewania praw wynikających z umowy na osoby trzecie.
Natomiast leasingodawca z tytułu zawieranych umów leasingowych może przenosić prawa na rzecz osób trzecich, o czym zobowiązany jest zawiadomić leasingobiorcę.

Typowa umowa leasingu operacyjnego składa się z :
części określającej leasingodawcę, leasingobiorcę, dostawcę i przedmiot leasingu;
załączenia określającego warunki finansowe ( wartość ofertową sprzętu , wpłatę początkową, stawki czynszów leasingowych wysokość depozytu gwarancyjnego przeznaczonego na pokrycie ewentualnych kosztów i strat wynikających z używania przedmiotu leasingu);
załącznika „warunki umowy leasingu operacyjnego „ określającego tryb realizacji umowy, zasady regulowania opłat warunki ubezpieczenia i gwarancji leasingowanego sprzętu, sposób dokonywania, zmian w czasie trwania umowy, skutki naruszenia, a także procedurę zakończenia umowy leasingu;
weksla in blanco oraz deklaracji wekslowej wystawionych przez leasingobiorcę;
dodatkowych dokumentów przedstawianych przez leasingobiorcę ( np. umowa spółki, odpis z rejestru handlowego, zaświadczenia z urzędu skarbowego i banku, prowadzącego rozliczenia leasingobiorcy).
pozostałych załączników ( w tym umowa wstępna, wniosek leasingobiorcy o zawarcie umowy leasingu operacyjnego, zamówienie przedmiotu leasingu, protokół zdawczo-odbiorczy, upoważnienie do odbioru sprzętu, upoważnienie do użytkowania sprzętu.)

Czytaj Całość Click »

W Polsce przedsiębiorstwach występuje jeszcze wiele barier, które hamują jego rozwój.
Najpoważniejszymi barierami dla leasingu w Polsce jest:
brak przeszkolonych kadr;
niestabilność prawno - finansowych warunków działania podmiotów gospodarczych;
zagrożenie inflacyjne.

Innym problemem, który występuje we naszym kraju jest to, że Polska należy do krajów mniej rozwiniętych w których występuje duży poziom fiskalizmu w stosunku do podmiotów gospodarczych, dlatego nie mogą sobie pozwolić na stosowanie w ramach systemu podatkowego wyrafinowanego rozwiązań do pobudzania dalszego rozwoju.

Preferowana opcja pozyskiwania środków na rozwój głównie poprzez przyspieszoną amortyzację i odejście od inwestycyjnych ulg podatkowych nie szans na wprowadzenie jej w życiu, chociaż mogłyby ona przyczynić się do wykorzystania leasingu jako formy finansowania inwestycji rozwojowych.

Przyczyną są trudności w sprecyzowaniu priorytetów w polityce przemysłowej.

Rozwój leasingu pomimo przyjęcia określonych rozwiązań szczegółowych np. możliwości amortyzacji przyspieszonej w odniesieniu do maszyn i urządzeń o produkcyjnym charakterze pozostaje nadal nie wykorzystany ( głównie uwarunkowaniem dynamizującą jego rozwój ) i generalnie nie przystaje do gospodarki, która z racji swoich potrzeb restrukturyzacyjnych wymaga dużych inwestycji i kapitałów a zatem powinna być zainteresowana szybkim tempem ich pomnażania.

Szczególnym zagrożeniem dla atrakcyjności leasingu w Polsce jest wciąż niespójność i niestabilność prawnych i finansowych warunków działania podmiotów gospodarczych oraz będący wyrazem tej niestabilności relatywnie wysoki poziom inflacji. Leasing bowiem najbardziej sprawdza się w gospodarce ustabilizowanej o niskiej stopie inflacji.

Barierą rozwoju leasingu mogą być jego negatywne, które oddziaływają na decyzje leasingobiory wyrobu tej formy finansowanie. Należą do nich:
1.Relatywnie wysoki koszt leasingu. Przy ustaleniu wysokość następujące elementy kosztów:
odpisy amortyzacyjne;
procent od zainwestowanego kapitału ( często występuje refinansowanie się firmy leasingowej w banku );
równowartość dodatkowych usług;
podatki;
marżę zysku;
czasami jeszcze tzw. premię za ryzyko inwestycyjny.

Stawki maszyn są przeważnie degresywne tj. wysokie na początku okresu umownego, a następnie malejące ( podobnie jak to praktykuje się przy sprzedaży ratalnej ), chociaż mogą one mieć charakter progresywny lub liniowy.

Należy podkreślić, że przy zawieraniu umowy żądania się przeważnie opłaty leasingowi, natomiast kredytowe są na bieżące dostosowane do sytuacji na rynku.
Na przykład w okresie wzrastających oprocentowań zaciągniętych kredyt bankowy może się okazać rozwiązaniem droższym. Nieodzowne jest zatem za każdym razem przeanalizowanie następujących zagadnień: jakie skutki dla płynności własnych środków oraz optymalizowana wartość firmy spowoduje leasing, a także skorzystanie z kredytu na zakup niezbędnych maszyn i urządzeń.

Praktyka firm leasingowych posługujących się najczęściej ogólnymi warunkami zawierających przez siebie umów leasingowych co sprowadza się do narzucania leasingobiorcom sztywnych warunków dotyczących m.in. okresu obowiązywania umowy i niemożliwości jej wypowiedzenia przed terminem, a także formy płatności dodatkowych gwarancji dla transakcji leasingowej np. kaucji.

Leasing choć zapewnia używanie środka produkcji nie zapewnia użytkownikowi prawa własności co mniejsza prestiż przedsiębiorstwa i pozbawia je satysfakcji związanej z posiadaniem rzeczy. Wiąże się to również z pewnymi skutkami ekonomicznymi. I tak, w okresie depresji przedsiębiorstwo zobowiązane długoterminowa umową leasingową dotyczącą nieruchomości musi płacić umówiony czynsz bez zmian i ulg podatkowych, gdy posiadając obiekt na własność mogłoby po prostu w okresie trudności przejściowo zrezygnować z odpisów amortyzacyjnych i w ten sposób odciążyć się w trudniej sytuacji finansowej. Bezwzględność wywiązania się z zobowiązań umowy leasingowej dotyczy także sytuacji utraty lub zniszczenia czy uszkodzenia mienia podlegającego leasingowi.

Czytaj Całość Click »

Od kilku lat rozwija się w Polsce nowe zjawisko gospodarcze leasing, który robi zawrotną karierę.
Pomimo, że z leasingiem zetknęły się już firmy polskie, ciągle daje się zauważyć nie dostateczną wiedzę na jego temat.
Leasing jest jedna z możliwości finansowania inwestycji i w pewnych sytuacjach może okazać się najkorzystniejszą formą, natomiast w innych sytuacjach decyduje o skorzystaniu z leasingu nie byłby optymalne.

Szansę rozwoju leasingu są duże, dlatego o powodzeniu instytucji leasingu decyduje między innymi następujące cechy:
stworzenie dodatkowego źródła finansowania zewnętrznego;
uzyskania możliwości korzystania z prawa własności przedmiotów, głównie środków produkcji bez konieczności ich nabywania;
dobre zabezpieczenie finansującego transakcją przez zapewnienie mu prawa własności przedmiotów leasingu;
zwolnienie znacznej części środków kapitałowych leasingobiorcy przeznaczonych w razie nie korzystania z leasingu na zakup środków produkcji
korzyść dla firm leasingowych pozwalająca na podstawie umów leasingowych osiągnąć znaczne zyski i korzystnie lokować kapitał
w warunkach stabilnej gospodarki uzyskanie oszczędności podatkowych.

Koncepcja leasingu opiera się na założeniu, że podmiot leasingu ( głównie w postaci środków produkcji ) zapewnia zysk użytkownikowi, a nie właścicielowi.

W związku z tym właściciel ( leasingodawca ) spodziewa się, że użytkownik
( leasingobiorca ) poprzez wystarczający obrót środkami produkcji pozyskanymi w ramach leasingu osiągnie dochód, z którego pokryje czynsz, tj. opłatę leasingową i tym samym zapewni zysk zarówno sobie jak i leasingodawcy.

Możliwości realizacji tej koncepcji tj. leasingu jako sposobu na finansowanie inwestycji dla przedsiębiorstw, są głównie uwarunkowane rozwiązaniami systemu podatkowego oraz przyjętymi zasadami amortyzowania środków trwałych.

Prawo do stosowania przyspieszonej amortyzacji jest tu rozwiązaniem pożądanym m.in. z tego względu, że pozwala w początkowych latach intensywnej pomniejszyć z amortyzacji wielkość zasobów podlegających opodatkowaniu przez co przedsiębiorstwa opóźniają płacenie podatków i osiągają lepsze wyniki.

Motywacje wynikające z ulg podatkowych związanych z nabywaniem dóbr inwestycyjnych często kierowane do przedsiębiorstwa nie mogą być przez nie zdyskontowane , ponieważ przejściowo nie osiągają one zysku lub osiągają zysk niższy od tego, który pozwoliłby im korzystać z ulgi podatkowej, bądź też inwestują tak intensywnie, ze sumą możliwych do osiągnięcia ulg przewyższa zysk netto.

Wówczas w takich okolicznościach dochodzi do uzasadnianego i wzajemnie korzystnego. Kojarzenie interesów przedsiębiorstw osiągającego zyskiem, zasobnego w środki i poszukującego osłony podatkowej dla swych zysków z przedsiębiorstwem rozwijającym się i zainteresowanym użytkownikiem „środków trwałych, a nie mogących” „skonsumować” korzyści, podatkowych związanych z zakupem dóbr inwestycyjnych.

Tym bardziej to drugie przedsiębiorstwo najczęściej na wówczas problem zdobycie środków na inwestycje a w przypadku zakupu zmuszone jest do zaciągania kredytu inwestycyjnego.

Tak więc pierwsze z tych przedsiębiorstw ( zazwyczaj jest to bank lub należąca do banku firma leasingowa ) nabywa aktywa, które stają się przedmiotem leasingu. Staje się wówczas leasingodawcą, drugie z przedsiębiorstw staje się ich użytkownikiem.

Niektóre z osiągniętych korzyści podatkowych leasingodawca może przekazać leasingobiorcy np. poprzez odpowiednio niższe stawki, złagodzone warunki leasingu, a część zatrzymuje jako korzyść dla siebie, osiągając w sumie wynik finansowy lepszy niż by osiągnął w przypadku udzielania kredytu ( poprzez świadczenie leasingu bank staje się właścicielem różnego rodzaju wyposażenie, które dla funkcjonowania banku nie jest potrzebne.
Jeżeli została zawarta transakcja, która dotyczy tego samego obszaru podatkowego, to jej skutek jest dla władz fiskalnych w zasadzie neutralny, gdyż ulgi podatkowe przysługują i tak z mocy prawa, a zmienia się jedynie ich adresat.

Umowy leasingowe mogą zatem przyznawać prawo do amortyzowania zarówno leasingodawcy jak i leasingodawcy.

Przedstawione powyżej uwarunkowania, przesądzają zainteresowanie tą formą inwestowania i pozyskiwania kapitału rzeczowego, są charakterystyczne głównie dla krajów wysoko rozwiniętych.

W Polsce, podobnie jak w krajach mniej rozwiniętych, w pobudzaniu zainteresowani leasingiem mniejszą rolę odgrywają rozwiązania w zakresie amortyzacji środków trwałych.

Na etapie transformowania systemu funkcjonowania gospodarki i związanych z tym potrzeb restrukturyzacyjnych dwa wspomagające się w pobudzaniu rozwoju elementy, tj. amortyzacja i ulgi podatkowe, traktuje się jako alternatywne.

Tymczasem preferuje się pozyskiwanie środków na rozwój głównie poprzez:
przyspieszona amortyzację;
odejście od inwentaryzacji ulg podatkowych.

Zwolennicy tej opcji jej walory postrzegających w tym, że:
podatnik sam ma możliwość podjęcia racjonalniej decyzji i inwestowania jedynie wówczas, kiedy będzie miał szansę osiągnięcia w związku z tymi inwestycjami dodatkowymi dochodami
poprzez zastąpienie ulg podatkowych przyśpieszoną amortyzację się również destabilizacji systemu, podatkowego ( okresowych zmian priorytetów ). Ułatwia to podejmowanie długo fachowych decyzje inwestycyjne, a podatnikom pomaga dokonać wyboru, w co angażować kapitał.

Leasing sprowadza się najbardziej w gospodarce ustabilizowanie o niskiej stopie inflacji, dlatego atrakcyjność leasingu w Polsce jest uwarunkowana dążeniem do tego stanu.

Za konieczność rozpowszechniania tej formy obrotu i finansowania inwestycji w polskim przedsiębiorstwach na gruncie polskiej gospodarki przemawiają następujące przesłanki.

Leasing pozwala leasingobiorcy na sfinansowanie inwestycji w całości lub przeważającej części ze środków obcych bez wyczerpania własnych zasobów w przeciwieństwie do kredytu bankowego, gdzie kredytobiorca musi wnieść około 15-20% środków własnych. Zresztą praktyka dowodzi, że kredytobiorca łatwiej udziela zgody na leasing w obliczu bowiem upadku firmy straty są mniejsze, gdyż dotyczą dochodów z opłat leasingowych, a ponadto istnieje możliwość odzyskania tego co było przedmiotem umowy. W przypadku leasingu operacyjnego, leasing w przeciwieństwie do innych sposobów pozyskiwania kapitału rzeczowego nie ma skutków dla bilansu ( nie występuje w nim jako zobowiązanie )i tym samym nie zmniejsza zdolność kredytowych leasingobiorcy.
Czytaj Całość Click »

Od kilku lat staje się w Polsce nowe zjawisko gospodarcze LEASING bardzo popularny. Choć z tym zjawiskiem zetknął się już kilkadziesiąt tysięcy firm z całej Polski, ciągle daje się zauważyć niedostatek wiedzy o leasingu.

Przedsiębiorcy kierujący swe kroki do firm leasingowych z reguły nie do końca . Wiedza na co się decydujący a z drugiej wiele instytucji oferujących usługę leasingową wykorzystuje ten stan.

Kontrowersje wokół leasingu sprawiają, że są też i tacy klienci, którzy z daleka omijają jakąkolwiek firmą leasingową.

Tymczasem leasing jest jedną z wielu możliwości finansowania inwestycji i w pewnych sytuacjach może okazać się najkorzystniejszą formą.

Firmy leasingowe przy działaniach mających na celu pozyskania klienta zwracają uwagę na zalety leasingu ( ma też on swoje wady ).
Aby adaptacja na gruncie naszej gospodarki była pełna i prowadziła do wykorzystania wszystkich możliwości związanych z jej funkcjonowaniem w gospodarce rynkowej , konieczne są odpowiednie kompleksowe i spójne regulacje leasingu jako kategorii prawnej finansowo-podatkowej, itp.

Znaczenie trudniejszym do opanowania uwarunkowaniem pełnego wykorzystania leasingu w naszym kraju jest ociągnięcie stabilności warunków gospodarowania wyrażającej się m.in. zminimalizowaniem zagrożenia inflacją i skutkującej np. obniżeniem poziomu gwarancji transakcji leasingowej wymaganych przez leasingodawcę, szczególnie zagranicznego.

Spopularyzowane leasingu w naszej przekształcającej się gospodarce jest niezmiennie ważne, gdyż przyczynie się do dokonania przewartościowania w dotychczasowe podejściu podmiotów gospodarczych do problematyki znajdowania źródeł kapitału.
Leasing wykracza poza dotychczasowe możliwości w tym zakresie należy więc oczekiwać, że w sytuacji bariery kapitałowej polskiej gospodarki okaże się „małym kluczem , który przestronnie otwiera gmachy „.

Dynamicznemu rozwojowi leasingu rozszerzeniu się jego zakresu w skali międzynarodowej towarzyszy powstanie różnego rodzaju instytucji reprezentujących powstanie różnego rodzaju instytucji reprezentujących „przemysł leasingowy” w tym m.in. Zrzeszenie krajowych Przedsiębiorstw Leasingowych, Kontynentalne Zrzeszenie Przedsiębiorstw Leasingowych. Ich podstawowe zadania sprowadzają się do ochrony interesów podmiotów zaangażowanych w leasing oraz wymiany doświadczeń i informacji.

Inna formą współdziałania są tzw. ringi ( kluby) firm leasingowych, niezależnych i nie powiązanych z sobą kapitałowo związanego z leasingiem międzynarodowymi, spowodowanego głównie zróżnicowaniem systemów prawnych i podatkowych.

Na polskim rynku 6 lat temu działała tylko jedna firma leasingowa. Był to Europejski Fundusz Leasingowy. Dzisiaj można wybierać spośród co najmniej 100 przedsiębiorstw świadczących usługi leasingowe.

Wiele z nich to przedsiębiorstwa, które powstały kilka lub kilkanaście miesięcy temu, dlatego mają niewielkie doświadczenie , skromne kapitały.

Są to przedsiębiorstwa, które powstały w celu obsłużenia kilku transakcji. W krajach wysoko rozwiniętych gospodarczo leasing należy do grupy koncesjonowanych usług finansowych.

Przyznanie koncesji jest uwarunkowane między innymi:
zatrudnieniem odpowiednich fachowców;
posiadaniem wystarczających kapitałów.

Każdy może założyć firmę leasingową. Obecnie w Polsce funkcjonuje ponad 100 podmiotów gospodarczych oferujących usługę leasingową. Na polskim rynku pojawiło się w ostatnim czasie wiele firm, których fachowość i styl działania pozostawia wiele do życzenia.

W większości firmy leasingowe są to lokalne firmy, bez rozbudowanego systemu filii i przedstawicielstw.

Firmy o zasięgu ogólnokrajowym w Polsce jest kilkanaście Największe skupisko firm leasingowych oczywiście występuje w Warszawie.

W 1994 roku w Polsce podpisano 35 tysięcy umów leasingowych, na łączną kwotę 6,5 biliona starych złotych.

Wybierając leasingodawcę należy wziąć pod uwagę następujące elementy:

doświadczenie w działalności na polskim rynku, im dłuższe tym lepiej;
kapitał własny i osiągnięte wyniki gospodarcze nie warto wiązać się z firmą słabą, jako że polskie prawo nie chroni leasingobiorcy w razie upadku firmy leasingowej;
liczbę dotychczas zawartych umów ( należy liczyć w tysiącach );
liczbę zakończonych umów ( podobnie );
powiązania firmy leasingowej z dostawcami - brak swobody wyboru dostawcy nie jest korzystne dla leasingobiorcy.

Sprawdzając wiarygodność potencjalnego leasingodawcy wziąć pod uwagę kilka elementów. Najważniejszym z nich jest doświadczenie. Z uwagi na niedostateczne uregulowania w polskim prawodawstwie pozorna swoboda, jaką mają strony umowy zawsze wiąże się z dużym ryzykiem, które dotyczy przed wszystkim leasingobiorcy jego prawa mogą być w umowie ograniczone.

Schemat Leasingu finansowego organizowanego przez specjalistyczną firmę

Wybór przedmiotu leasingu u dostawcy.
Podpisanie umowy z firmą
Zamówienie wybranego przez leasingobiorcę przedmiotu
Dostawa przedmiotu leasingu zamówionego przez leasingodawcę
Zapłata rachunku za dostawę
Opłaty leasingowe
Ewentualny zakup przedmiotu po zakończeniu najmu
Zapłata za zakup przedmiotu

renoma firmy leasingowej
szybkie płatności
szybokość załatwiania transakcji
dobre warunki leasingu
bliskie przedsiębiorstwo firmy leasingowej
przekonujący przedstawiciel
lepsze prowizje i oferta
popularność wśród klientów
niewielka ilość wymaganych dokumentów.
Niewłaściwe sformułowanie umowy leasingowej może spowodować konsekwencje podatkowe, które - odkryte przez kontrolę skarbową po kilku latach mogą doprowadzić firmę leasingowa do upadku.

Umowy leasingowe weryfikuj praktyka gospodarcza, tak więc naprawdę wiarygodną może być firma, która zawarła ich co najmniej kilkanaście tysięcy.
Umowy leasingowe powinny być sprawnie rozwiązywane po okresie na który zostały zawarte.

Firma, która ukrywa liczbę zakończonych umów może mieć trudności wynikające z dużej ilości złych umów, tj. sytuacji, gdy leasingobirca jest niewypłacalny, a przedmiot trudno zbywalny. Takich firm również należy unikać. Kolejnym ważnymi kryteriami jest kapitał własny firmy leasingowej.

Poważnym źródłem finansowania leasingu są fundusze pochodzące z banków, ale niski kapitał własny firmy powinien być sygnałem ostrzegawczym dla klienta.

Firma, która nie podaje publicznie swoich wyników finansowych prawdopodobnie ukrywa swoje wady ( złe strony ) , które dla leasingobiorcy, dodatkowymi elementami pomagającymi w wyborze firmy:
wygląd biura i jego wyposażenie;
kompetencje pracowników i styl ich pracy;
czas potrzebny na załatwienie jednej transakcji.

Czytaj Całość Click »

Ze względu na czas trwania umowy leasingowej możemy wyróżnić:
leasing krótkoterminowy;
leasing długoterminowy

Leasing krótkoterminowy charakteryzuje się tym, że leasingbiorca korzysta z przedmiotu leasingu przez pewien okres, który jest krótszy niż normalny czas użytkowania tego przedmiotu ( np. leasing operacyjny).

Leasing długoterminowy - czas trwania umowy jest równy lub zbliżony do długości okresu używalności wyposażenia będącego przedmiotem umowy.

Zmiany na rynku spowodowały wydłużenie się przeciętnego okresu umowy leasingowej.

Już tylko 24% kapitału, którym obracają przedsiębiorstwa leasingowe angażowanych jest na finansowanie kontraktów do 2 lat ( leasing krótkoterminowy ) - w 1996 r. - 41%, aż 70% kapitału pokrywa kontrahent od 2 do 5 lat ( w 1996 r. - 51% )

Wyraźnie zauważa się, że wzrasta grupa kontrahentów trwających powyżej 5 lat ( leasing długoterminowy) co zbliża nas do standardów zachodnich.

W praktyce czas trwania umów leasingu wynosi od 3do 10 lat lub więcej. Można więc określić takie umowy jako średnio - lub długoterminowe.

Przykładem leasingu długoterminowego jest leasing finansowy ( kapitałowy ).

Umowy zawierane na krótkie okresy: kilka miesięcy lub nawet tylko kilka tygodni.

Użytkownik otrzymuje rzecz na czas znacznie krótszy od jej gospodarczej użytkowności, maksymalnie do 3 lat

Mamy wtedy do czynienia z leasingiem krótkoterminowym.

Leasing ruchomy i nieruchomości.

Przedmiotem leasingu jest wiele rzeczy, ale nie tylko dlatego postaram się przybliżyć co może być brane pod uwagę przy zawieraniu umowy leasingowej.

Przedmiotem leasingu mogą być:
rzeczy ruchome ( środki trwałe );
nieruchomości.

Najczęściej leasingowane obiekty to środki trwałe, takie jak:
sprzęt komputerowy;
maszyny produkcyjne;
urządzenia biurowe;
samochody dostawcze i ciężarowe;
linie produkcyjne;

Przedmiotem leasingu może być praktycznie każdy środek trwały ( rzecz ruchome ), z wyłączeniem mebli i samochodów osobowych dostępny na terenie polskiego obszaru celnego np. Europejski Fundusz Leasingowy.

W przypadku leasingu przedmiotów używanych, ich wartość nie może być niższa od 50% wartości analogicznych przedmiotów nowych, natomiast sprzęt elektroniczny nie może mieć więcej niż 1 rok.

Wiek leasingowanych przedmiotów wpływa na wysokość opłat leasingowych wyższych niż w wypadku leasingu przedmiotów nowych.

Należy wyróżnić grupy obiektów będących przedmiotem leasingu:
a - dobra konsumpcyjne ( aparaty telewizyjne, samochody, jachty );
b - dobra inwestycyjne ( środki transportu, maszyny produkcyjne )
c - dobra będące nieruchomościami ( budynki fabryczne, hale magazynowe, domy towarowe)

Przedmiotem leasingu ruchomego mogą być:
środki transportowe, na przykład samochody dostawcze, ciężarowe i osobowe;
sprzęt biurowy na przykład komputery, drukarki, kserokopiarki telefaksy;
maszyny i urządzenia poligraficzne;
maszyny i urządzenia przemysłowe, np. tokarki, frezerki,wytłaczanki itp.;
kompletne linie technologiczne np. linie rozlewnicze;
całe przedsiębiorstwa ( leasing prywatyzacyjny)

Należy zaznaczyć , że przedmiotem leasingu - jak już wcześniej wspomniałam - mogą być zarówno nowe jak i używane środki trwałe, a leasingobiorca najczęściej sam, wskazuje dostawcę rodzaj leasingowanych urządzeń.

Leasing nieruchomości - obecnie w Polsce jest niewykorzystywanym obszarem działalności ze względu na duże sformalizowanie obrotu nieruchomości ( wymogi notarialne, powolność aktualizacji ksiąg wieczystych itp. ) w Polsce koszty z tym związane firmy leasingowe musiałyby przerzucać na klientów, co czyniłoby usługę leasingową mało atrakcyjną z punktu widzenia leasingobiorców. Funkcjonujący też system podatkowy również nie stwarza dobrych warunków dla rozwoju tego typu transakcji.

Czytaj Całość Click »

W transakcji leasingowych może występować różna liczba podmiotów z tego względu możemy wyróżnić leasing:
bezpośredni;
pośredni.

Ze względu na liczbę podmiotów występujących w transakcji możemy wyróżnić:
Leasing bezpośredni, kiedy producent ( dostawca ) sprzętu jest jednocześnie leasingodawcą. W naszym kraju ta forma finansowa jest mało popularna, stosując ja nieliczne firmy;
Leasing pośredni, znacznie częściej spotykany polegający na tym, że między producentem i klientem jeszcze firma leasingowa, która kupuje sprzęt od producenta, a następnie oddaje go w leasing klientowi.

W obu tych przypadkach możliwe jest wystąpienie dodatkowego podmiotu jakim jest bank finansujący transakcję ( tak najczęściej dzieje się w naszym kraju ).

Wyspecjalizowana firma leasingowa by pozyskać środki na sfinansowanie transakcji zaciąga kredyt bankowy.

Zwrot ten pożyczki zabezpieczą jest z reguły częścią lub całością wierzytelności. Leasingodawcy względem leasingobiorcy powstałych na moc umowy leasingu ( leasingodawca sprzedaję wierzytelność swojego klienta ).
Możemy też spotkać się z transakcja leasingu gdzie bank występuje jednocześnie jako leasingodawca i podmiot finansujący umowę.

Leasing bezpośredni - polega na tym, że sam producent w celu roszczenia swoich obrotów uruchamia dodatkowo ( jako alternatywny wariant swojej polityki zbytu ) wynajem produkowanych przez siebie maszyn i urządzeń bezpośrednio leasingobiorcy

Obejmuje on wszystkie umowy, w którym sam producent oddaje wytworzone przez siebie środki produkcji do korzystania w zamian za zapłatę czynszu

Dla leasingobiorcy ta forma korzysta jest wówczas, kiedy uzyskuje on środki produkcji na lepszych warunkach niż przy udziale w transakcji pośredników ( firm ) leasingowych.

Podstawowe cechy leasingu operacyjnego i kapitałowego

Obie formy leasingu przewidują, iż właściciel obiektu ponosi koszty amortyzacji wyliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu wynajmu.

Czytaj Całość Click »

Kryterium podziału leasingu.

Podstawowe kryteria podziału leasingu będą przedmiotem dalszej części pracy, gdzie zostaną przedstawione typy umów najbardziej znanych i z których najczęściej korzystają klienci i przedsiębiorstwa.

W gospodarce rynkowej występuje wiele różnych kryteriów według, których możemy wyodrębnić różne rodzaje leasingów.

Do podstawowych możemy zaliczyć:

a-kryterium podmiotu występującego w roli leasingodawcy oraz skutków tego w zakresie powiązań między stronami umowy leasingowej i w którym wyróżnia się:
-leasing bezpośredni
-leasing pośredni

b- za względu na zakres obowiązków podmiotów umowy leasingowej wyróżnia się:
-leasing czysty
-leasing pełny

c- ze względu na czas trwania umowy leasingowej możemy wyróżnić:
-leasing krótkoterminowy
-leasing długoterminowy

d- ze względu na co to jest przedmiotem umowy:
-leasing nieruchomości
-leasing ruchomości

e- ze wzglądu na formę, w jakiej występuje wyróżniamy:
-leasing finansowy
-leasing operacyjny

Obecnie w toku rozwoju gospodarczego pozostaje wiele alternatywnych form leasingu; takich jak:
-leasing zwrotny
-leasing towarowy
-leasing prywatyzacyjny
-leasing tzw.” z góry”

-leasing sprzedaży i inne

LEASING FINANSOWY I OPERACYJNY.

W krajach gdzie leasing jako forma obrotu finansowego została wykształcona najwcześniej mamy do czynienia z następującymi rodzajami leasingu.
leasing finansowy
leasing operacyjny

Leasing finansowy /określony w terminologii angielskiej jako financig lease / oznacza, że leasingodawca jest podmiotem finansującym leasingobiorcę, zwany inaczej kapitałowym.
Potencjalny leasingobiorca wskazuje firmie leasingowej potrzebne mu maszyny lub urządzenia, a ta kupuje je i oddaje w leasing.
Dostawa przedmiotu leasingu jest zwykle dokonywana przez producenta bezpośrednio leasingioborcy. W ten sposób leasingodawca jest tylko pośrednikiem finansującym i unika problemów związanych ze składowaniem dostarczanych maszyn i urządzeń będących przedmiotem leasingu.

Czas trwania umowy jest równy lub zbliżony do długości okresu używalności wyposażenia będącego przedmiotem umowy. Raty leasingowe pokrywają cały lub prawie cały koszt uzyskania przedmiotu oraz zapewniają zysk.

Zazwyczaj leasigobiorca nie bierze na siebie powinności i kosztów związanych z bieżącą eksploatacją.
Jeżeli leasingodawca podejmuje się ich i ponosi związane z tym koszty, to są one przedmiotem odrębnej umowy. W ramach leasingu finansowego odstąpienie od umowy przed uzgodnionym terminem jest obwarowane szczególnie represyjnym /dla leasingobiorcy/ warunkami.

W transakcjach leasingu finansowego mogą się pojawić ustalenia umożliwiające leasingobiorcy zakup dzierżawionego dobra po upływie okresu ważności umowy na warunkach uzgodnionych w umowie.

Leasing finansowy - łączy się w długoterminowe umowy najmu, zawarta na okres zbliżony w zasadzie do okresu ekonomicznego zużycia obiektu ( np. leasing samochodowy na okres przewidywanego ich sprawnego przebiegu.

Przy leasingu finansowym użytkownik obiektu, a nie jego właściciel ponosi koszty remontów, konserwacja itp. Opłaty należne właścicielowi są skalkulowane tak iż pokrywają pełne koszty nabycia składników majątkowych oraz akceptowany przez użytkowników zysk właściciela.

Jednocześnie umowa przewiduje często prawo pierwokupu wynajmowanego obiektu po jej wygaśnięciu - za stosunkowo niewielką kwotę.

Czytaj Całość Click »

Pojęcie leasingu.
Przedsiębiorstwo, gromadzi niezbędne do prowadzenia działalności rzeczowe składniki majątkowe ich nabywanie na własność w celu zapewnienia sobie możliwości ich użytkowania.
Oznacza to jak dowodzą tego rozważania I V-ego rozdziału niniejszej dysponowania własnymi lub obcymi kapitałami niezbędnymi na sfinansowanie nabywanego na własność majątku.

W ostatnich latach obserwujemy rezygnację z nabywaniem na własność obiektów w majątku trwałego /np. maszyn i urządzeń, środków trwałych itp./ na rzecz ich wynajmu, zapewniającego prawo użytkowania na zasadach leasingu

Leasing jest nową - powstałą w Stanach Zjednoczonych A.P. na początku lat 50-siątych formą obrotu środkami trwałymi odbiegającą od trzech głównych form obrotu gospodarczego:
kupna-sprzedaży
dzierżawy lub najmu

Nowym elementem jest tu zastosowanie form dzierżawy lub najmu w odniesieniu do użytkowania środków trwałych, alternatywnie w stosunku do kupna, przy czym punkt ciężkości tego zjawiska w obrocie środków trwałych wyraża się tym, że zamiast dotychczasowej tradycyjnej lub wynajmowania tych dóbr przy pomocy przedsiębiorstw trudniących się nie tylko pośrednictwem, ale gdy przedmiotem transakcji są dobre produkcyjne.

Jest on również szczególną formą finansowania inwestycji, umożliwiający przedsiębiorstwu uzyskanie potrzebnych dóbr produkcyjnych nie na drodze ich kupna lecz oddanie tych dóbr do dyspozycji przedsiębiorstwa za zapłatą umownego czynszu.
To określenie pochodzenie z j angielskiego nie ma dotychczas w języku polskim odpowiednika rodzinnego. Najbliższe mu polskie określenie najem lub „dzierżawa”, które jednak nie w pełni są specyficznymi cechami leasingu..

Słowo „leasing” pochodzenia amerykańskiego i wywodzi się z angielskiego słowa lease, oznaczającego dzierżawę lub najmu.

Inaczej leasing oznacza upoważnienie przez właściciela składników majątkowych- udzielone na podstawie umowy określonej firmie- do użytkowania tych składników w ustalonym okresie w zamian za uzgodnienie ….. opłaty.

Dzięki leasingowi finansowane inwestycje nie wymagają konieczności angażowania dużych środków na ich zakup.

Umożliwia on realizację inwestycji bez nakładów kapitałowych, ponieważ koszty użytkowania sprzętu, będącego przedmiotem umowy, są pokrywane z bieżących przychodów firmy, uzyskanych dzięki jego użytkowaniu.

Leasing stanowi specyficzny rodzaj kredytu rzeczowego, który polega na określonym korzystaniu za opłatą z danego dobra materialnego.

Jest on nowoczesną, ale dość skomplikowaną konstrukcją, polegającą na finansowaniu inwestycji przy niewystarczającej ilości kapitału własnego.

Prawidłowe wykorzystanie leasingu wymaga spełnienia koniecznych warunków, również w otoczeniu przedsiębiorstw. Najważniejsze jest stabilna gospodarka charakteryzująca się niską stopą inflacji.

Ekonomiczny sens leasingu wyraża się w możliwości trwałego korzystania z dóbr o charakterze produkcyjnym w celu dalszego użycia ich do prowadzenia działalności gospodarczej w zamian za opłatę pieniężną /ratę
leasingową/.

Leasing, najogólniej polega na okresowym umożliwieniu odpłatnego korzystania z określonego dobra.

W transakcji leasingowej zazwyczaj występują dwie strony:
-leasingodawca, lessor tj. właściciel aktywów będących przedmiotem transakcji zwany także leasigodawcą oraz
- leasingobiorca, lessee tj. użytkownik tych aktywów zwany niekiedy leasingobiorcą.

Tak więc w ramach leasingu leasingobiorca uzyskuje możliwość użytkowania rzeczy będącej przedmiotem umowy, nie nabywca natomiast prawa własności tej rzeczy i prawa to pozostaje przy leasigodawcy.

Przedmiotem leasingu mogą być w zasadzie wszystkie aktywa, a nawet personel.

Transakcja leasingu ma charakter założony /nie jest to tylko umowa między leasingodawcą a leasingobiorccą/.

Składają się na jeszcze inne umowy np. umowa- sprzedaży z dostawcą sprzętu, umowa z bankiem finansującym transakcję o wykup wierzytelności, umowa ubezpieczenia leasingowego sprzętu itd.
Zasadniczym jednak elementem jest umowa leasingu.

Transakcją leasingu trzeba więc traktować jako operację handlową, na którą składa się wiele aktów prawnych i zdarzeń.

Tak jak wiele jest umów składających się na transakcję leasingu, wiele występuje w niej podmiotów, którymi są w szczególności:

-leasingodawca
-leasingobiorca
-poręczyciele leasingobiorcy /o tym czy potrzebni są poręczyciele /o tym czy potrzebni są poręczyciele, umowa leasingowa/,
- dostawca sprzętu
- bank
- towarzystwo ubezpieczeniowe.

Czytaj Całość Click »

Koszt kapitału przedsiębiorstwa (firmy).

Każde z wymienionych wcześniej źródeł pozyskiwania kapitału przedsiębiorstwa ma specyficzny dla siebie koszt kapitału, który jest przedmiotem szczególnego zainteresowania przedsiębiorstwa .
Koszt kapitału przedsiębiorstwa jest ściśle powiązany z wartością przedsiębiorstwa im wyższym koszt kapitału tym niższa wartość przedsiębiorstwa.
Koszt kapitału podobnie jak koszty działalności operacyjnej, powiększa wartość środków pieniężnych wychodzących z przedsiębiorstwa.
Środki te przedsiębiorstwo przekazuje w postaci odsetek, dywidend posiadaczom papierów wartościowych

Spoglądając na wartość kapitału z punktu widzenia przedsiębiorstwa emitującego obligacje i akcje oraz posiadającego te papiery wartościowe w obiegu, należy podkreślić, że podstawą oceny kosztów kapitału stanowi wymagana przez inwestorów stopa zwrotów z kapitału.

Wymagana stopa zwrotu z kapitału jest rezultatem zderzenia dwóch czynników:
-wartości wewnętrznej kapitału
-oczekiwanych przepływów pieniężnych

Ma ona wpływ na trzy podstawowe składniki kapitału firmy tj. obligacje, akcje uprzywilejowane i akcje zwykłe
Wpływ ten nie jest wpływem bezpośrednim, gdyż weryfikatorem wielkości kosztów kapitału wynikających z wymaganej stopy zwrotu z tego kapitału są:
-podatek dochodowy
-koszty emisji kapitału

Analizując trzy wskazane źródła kapitału przedsiębiorstwa, wykażemy ich związek z wymaganymi stopami zwrotu z tych kapitałów, które są funkcją ryzyka.

Koszt obligacji jest wymaganą przez nabywcę tego papieru wartościowego stopą zwrotu skorygowaną o koszty emisji obligacji i podatek dochodowy.
Podatek dochodowy odgrywa bardzo ważną rolę w koszcie obligacji, gdyż odsetki od obligacji są wielkością pomniejszającą zysk netto

Oczekiwana stopa zwrotu z kapitału jest powiązana z ryzykiem określonego kapitału. Zapis matematyczny sposobu określania wymaganej dochodowości akcji interpretowanej jego koszt kapitału akcyjnego zwykłego wygląda następująco:

Er = Krf + Bi * (Km - Krf )
Gdzie
Er - oczekiwana stopa zwrotu z kapitału;
Bi - współczynniki ryzyka B dla i - tego kapitału;
Km- oczekiwana stopa zwrotu z portfela rynkowego;
Krf - stopa zwrotu z papieru pozbawionego ryzyka;
(Km - Krf ) - oczekiwana premia ryzyka z jednostki ryzyka rynkowego.
Dla wielu przedsiębiorstw obligacje są jednym z najważniejszym źródeł długoterminowego zasilania tego przedsiębiorstwa, a wymaganą stopę zwrotu z obligacji nazywa się dochodowością wykupu obligacji.

Dochodowość tę tworzy przeciętna roczna stopa zwrotu, którą inwestor otrzymuje z tytułu zakupu i posiadania obligacji do czasu jej sprzedania.

W praktyce działania przedsiębiorstwa na rynku kapitałowym problemem obliczenia kosztu obligacji ponoszonego przez przedsiębiorstwo komplikuje się z dwóch powodów.

Po pierwsze dość często obligacje są przedmiotem handlu po cenie różnej od ceny nominalnej. Przedsiębiorstwa mogą emitować obligacje z wysoką stopą dyskontową.

Emitent ustala niską procentową stopę kupowaną obligacjami a następnie oferuje je z bardzo dużym dyskontem w stosunku do wartości nominalnej.

Inwestorzy, kupując te obligacje otrzymują duże przypływy pieniężne w chwili wykupu tych papierów wartościowych.

Po drugie problem wynika z kosztów emisji obligacji, na które składają się m.in. opłaty bankowe, koszty drukowania zaświadczeń, koszty czynności prawnych itp.

Zyski przedsiębiorstwa z emisji obligacji będą więc mniejsze od ceny emisyjnej.
Koszt akcji uprzywilejowanych jest wymaganą przez inwestorów stopę zwrotu z tego kapitału.
Stopa ta jest wyższa od stopy oprocentowania obligacji, gdyż akcjonariusze ci spotykają się z większym ryzykiem niż posiadacza obligacji.
Oceniając koszt akcji uprzywilejowanych przyjmijmy model ciągłej wartości dywidendy.

Przedsiębiorstwo ustala stałą dywidendę z akcji uprzywilejowanych, więc inwestor kupując te akcje nabywa ciągły strumień dywidendy.
Dywidendy zmniejszają kwotę zysku netto i traktować je należy jako koszt uprzywilejowanego kapitału akcyjnego.

Koszt zysków zatrzymanych- obliczamy wykorzystując ocenę wymaganej przez akcjonariuszy stopą zwrotu. Akcjonariusze ponoszą koszt alternatywny wówczas, gdy przedsiębiorstwo zatrzymuje zyski w ich imieniu. Zyski te w ten sposób stają się kosztem kapitału.

Czytaj Całość Click »

Obok kredytów bankowych występują też pozabankowe źródła pozyskiwania kapitałów wśród których możemy wyróżnić m.in.
-krótkoterminowe pożyczki zaciągane bezpośrednio na rynku
-faktoring, jako krótkoterminowe finansowani dostaw towarów i usług
-franczyzing, jest to udzielenie przez jedną osobę (dawca) drugiej osobie (biorca) zezwolenia, które upoważnia franczyzanta do prowadzenia działalności handlowej pod znakiem towarowym lub (nazwą franczyzera) oraz wykorzystywanie całego pakietu zawierającego wszystkie elementy niezbędne do prowadzenia przedsiębiorstwa.
-leasing jako źródło środków finansowych na inwestycja
-dla małych i średnich przedsiębiorstw

Większe firmy, cieszą się odpowiednią popularnością i solidnością płatniczą / dotyczy to na przykład firm, który akcje notowane są na giełdzie papierów wartościowych/ mogą- zamiast korzystania z kredytu bankowego zaciągnąć krótkoterminowe pożyczki bezpośrednio na rynku pieniężnym dzięki emisji bonów pieniężnych.

Bony pieniężne są oferowane przez emitenta na rynku pieniężnym wg cen nominalnych, pomniejszonych jednak o z góry określone dyskonto.

Jednocześnie emitent zobowiązuje się do wykupu tych bonów według pewnej ceny nominalnej po upływie jednego ustalonego z góry terminu (np. jednego albo trzech miesięcy/ nie przekraczającego jednego roku) wówczas emisja i obrót tymi walorami nie podlega procedurze przewidzianej w ustawie o papierach wartościowych.

Operacje związane z emisją, sprzedażą i wykupem bonów są dość złożone i wymagają fachowej obsługi. Dlatego emitent zleca je z reguły wyspecjalizowanym w tej dziedzinie bankom lub domom maklerskim.

Wówczas tryb postępowania może być następujący:

-firma ubiegająca się o kredyt bezpośrednio na rynku pieniężnym zwraca się do odpowiedniego banku lub domu maklerskiego, wybieranego jako przyszłego potencjalnego organizatora emisji z propozycją jej obsługi, w razie pozytywnej oceny ustala maksymalną wielkość emisji (jej nominalną wartość) oraz negocjuje ze zleceniodawcą wysokość obciążanych go odsetek / stopa dyskonta/ i prowizji.
-po uzgodnieniu warunków emisji i zawarciu umowy z klientem o jej obsługę, organizator emisji bądź wykupuje cały pakiet bonów, przekazując ich równowartość nominalną zleceniodawcy pomniejszoną o dyskonto i należną prowizję / wówczas sprzedaje bony różnym nabywcom na własny rachunek/, bądź rozpoczyna sprzedaż bonów, przekazując uzyskane środki pomniejszone o pro wizę zleceniodawcy
-organizator emisji prowadzi z reguły wtórny obrót bonami , tj. ich skup i sprzedaż przed upływem terminu wykupu emitent
-w dzień przed datą wykupu bonów emitent stawia do dyspozycji organizatora emisji kwotą niezbędną na pokrycie zobowiązania .

Przedstawiony system zaciągania kredytów bezpośrednio na rynku pieniężnym ma szereg zalet w porównaniu do kredytów bankowych, ponieważ:
-umożliwia zaciąganie pożyczek na większą skalę, gdyż nabywcami bonów może być wiele banków oraz innych inwestorów.
-koszt tak pozyskiwanych kredytów jest przeważnie niższy od kosztów kredyt bankowego, gdyż marża pobierana przez organizatora emisji jest z reguły mniejsza od marży doliczanej przez bank na pokrycie swych kosztów;
-cykliczne powtarzanie emisji bonów komercyjnych w terminach poprzedzających spłatę poprzednich emisji umożliwia niekiedy przekształcenia tak pozyskiwanego kredytu w kredyt długoterminowy.

Istota faktoringu polega na krótkoterminowym finansowaniu dostaw i usług przez podmiot, którym pośredniczy w procesie rozliczeń finansowych pomiędzy dostawcą a odbiorcą.

Czytaj Całość Click »