LEASING.XMC.PL

Pojęcie kapitału i jego rodzaje Biznes Zasady Wnioski Opisy Cechy Znaczenie

:: Koszt Kapitału Przedsiębiorstwa

Koszt kapitału przedsiębiorstwa (firmy).

Każde z wymienionych wcześniej źródeł pozyskiwania kapitału przedsiębiorstwa ma specyficzny dla siebie koszt kapitału, który jest przedmiotem szczególnego zainteresowania przedsiębiorstwa .
Koszt kapitału przedsiębiorstwa jest ściśle powiązany z wartością przedsiębiorstwa im wyższym koszt kapitału tym niższa wartość przedsiębiorstwa.
Koszt kapitału podobnie jak koszty działalności operacyjnej, powiększa wartość środków pieniężnych wychodzących z przedsiębiorstwa.
Środki te przedsiębiorstwo przekazuje w postaci odsetek, dywidend posiadaczom papierów wartościowych

Spoglądając na wartość kapitału z punktu widzenia przedsiębiorstwa emitującego obligacje i akcje oraz posiadającego te papiery wartościowe w obiegu, należy podkreślić, że podstawą oceny kosztów kapitału stanowi wymagana przez inwestorów stopa zwrotów z kapitału.

Wymagana stopa zwrotu z kapitału jest rezultatem zderzenia dwóch czynników:
-wartości wewnętrznej kapitału
-oczekiwanych przepływów pieniężnych

Ma ona wpływ na trzy podstawowe składniki kapitału firmy tj. obligacje, akcje uprzywilejowane i akcje zwykłe
Wpływ ten nie jest wpływem bezpośrednim, gdyż weryfikatorem wielkości kosztów kapitału wynikających z wymaganej stopy zwrotu z tego kapitału są:
-podatek dochodowy
-koszty emisji kapitału

Analizując trzy wskazane źródła kapitału przedsiębiorstwa, wykażemy ich związek z wymaganymi stopami zwrotu z tych kapitałów, które są funkcją ryzyka.

Koszt obligacji jest wymaganą przez nabywcę tego papieru wartościowego stopą zwrotu skorygowaną o koszty emisji obligacji i podatek dochodowy.
Podatek dochodowy odgrywa bardzo ważną rolę w koszcie obligacji, gdyż odsetki od obligacji są wielkością pomniejszającą zysk netto

Oczekiwana stopa zwrotu z kapitału jest powiązana z ryzykiem określonego kapitału. Zapis matematyczny sposobu określania wymaganej dochodowości akcji interpretowanej jego koszt kapitału akcyjnego zwykłego wygląda następująco:

Er = Krf + Bi * (Km – Krf )
Gdzie
Er – oczekiwana stopa zwrotu z kapitału;
Bi – współczynniki ryzyka B dla i – tego kapitału;
Km- oczekiwana stopa zwrotu z portfela rynkowego;
Krf – stopa zwrotu z papieru pozbawionego ryzyka;
(Km – Krf ) – oczekiwana premia ryzyka z jednostki ryzyka rynkowego.
Dla wielu przedsiębiorstw obligacje są jednym z najważniejszym źródeł długoterminowego zasilania tego przedsiębiorstwa, a wymaganą stopę zwrotu z obligacji nazywa się dochodowością wykupu obligacji.

Dochodowość tę tworzy przeciętna roczna stopa zwrotu, którą inwestor otrzymuje z tytułu zakupu i posiadania obligacji do czasu jej sprzedania.

W praktyce działania przedsiębiorstwa na rynku kapitałowym problemem obliczenia kosztu obligacji ponoszonego przez przedsiębiorstwo komplikuje się z dwóch powodów.

Po pierwsze dość często obligacje są przedmiotem handlu po cenie różnej od ceny nominalnej. Przedsiębiorstwa mogą emitować obligacje z wysoką stopą dyskontową.

Emitent ustala niską procentową stopę kupowaną obligacjami a następnie oferuje je z bardzo dużym dyskontem w stosunku do wartości nominalnej.

Inwestorzy, kupując te obligacje otrzymują duże przypływy pieniężne w chwili wykupu tych papierów wartościowych.

Po drugie problem wynika z kosztów emisji obligacji, na które składają się m.in. opłaty bankowe, koszty drukowania zaświadczeń, koszty czynności prawnych itp.

Zyski przedsiębiorstwa z emisji obligacji będą więc mniejsze od ceny emisyjnej.
Koszt akcji uprzywilejowanych jest wymaganą przez inwestorów stopę zwrotu z tego kapitału.
Stopa ta jest wyższa od stopy oprocentowania obligacji, gdyż akcjonariusze ci spotykają się z większym ryzykiem niż posiadacza obligacji.
Oceniając koszt akcji uprzywilejowanych przyjmijmy model ciągłej wartości dywidendy.

Przedsiębiorstwo ustala stałą dywidendę z akcji uprzywilejowanych, więc inwestor kupując te akcje nabywa ciągły strumień dywidendy.
Dywidendy zmniejszają kwotę zysku netto i traktować je należy jako koszt uprzywilejowanego kapitału akcyjnego.

Koszt zysków zatrzymanych- obliczamy wykorzystując ocenę wymaganej przez akcjonariuszy stopą zwrotu. Akcjonariusze ponoszą koszt alternatywny wówczas, gdy przedsiębiorstwo zatrzymuje zyski w ich imieniu. Zyski te w ten sposób stają się kosztem kapitału.

Read More Click »

:: Pozabankowe źródła pozyskiwania kapitałów

Obok kredytów bankowych występują też pozabankowe źródła pozyskiwania kapitałów wśród których możemy wyróżnić m.in.
-krótkoterminowe pożyczki zaciągane bezpośrednio na rynku
-faktoring, jako krótkoterminowe finansowani dostaw towarów i usług
-franczyzing, jest to udzielenie przez jedną osobę (dawca) drugiej osobie (biorca) zezwolenia, które upoważnia franczyzanta do prowadzenia działalności handlowej pod znakiem towarowym lub (nazwą franczyzera) oraz wykorzystywanie całego pakietu zawierającego wszystkie elementy niezbędne do prowadzenia przedsiębiorstwa.
-leasing jako źródło środków finansowych na inwestycja
-dla małych i średnich przedsiębiorstw

Większe firmy, cieszą się odpowiednią popularnością i solidnością płatniczą / dotyczy to na przykład firm, który akcje notowane są na giełdzie papierów wartościowych/ mogą- zamiast korzystania z kredytu bankowego zaciągnąć krótkoterminowe pożyczki bezpośrednio na rynku pieniężnym dzięki emisji bonów pieniężnych.

Bony pieniężne są oferowane przez emitenta na rynku pieniężnym wg cen nominalnych, pomniejszonych jednak o z góry określone dyskonto.

Jednocześnie emitent zobowiązuje się do wykupu tych bonów według pewnej ceny nominalnej po upływie jednego ustalonego z góry terminu (np. jednego albo trzech miesięcy/ nie przekraczającego jednego roku) wówczas emisja i obrót tymi walorami nie podlega procedurze przewidzianej w ustawie o papierach wartościowych.

Operacje związane z emisją, sprzedażą i wykupem bonów są dość złożone i wymagają fachowej obsługi. Dlatego emitent zleca je z reguły wyspecjalizowanym w tej dziedzinie bankom lub domom maklerskim.

Wówczas tryb postępowania może być następujący:

-firma ubiegająca się o kredyt bezpośrednio na rynku pieniężnym zwraca się do odpowiedniego banku lub domu maklerskiego, wybieranego jako przyszłego potencjalnego organizatora emisji z propozycją jej obsługi, w razie pozytywnej oceny ustala maksymalną wielkość emisji (jej nominalną wartość) oraz negocjuje ze zleceniodawcą wysokość obciążanych go odsetek / stopa dyskonta/ i prowizji.
-po uzgodnieniu warunków emisji i zawarciu umowy z klientem o jej obsługę, organizator emisji bądź wykupuje cały pakiet bonów, przekazując ich równowartość nominalną zleceniodawcy pomniejszoną o dyskonto i należną prowizję / wówczas sprzedaje bony różnym nabywcom na własny rachunek/, bądź rozpoczyna sprzedaż bonów, przekazując uzyskane środki pomniejszone o pro wizę zleceniodawcy
-organizator emisji prowadzi z reguły wtórny obrót bonami , tj. ich skup i sprzedaż przed upływem terminu wykupu emitent
-w dzień przed datą wykupu bonów emitent stawia do dyspozycji organizatora emisji kwotą niezbędną na pokrycie zobowiązania .

Przedstawiony system zaciągania kredytów bezpośrednio na rynku pieniężnym ma szereg zalet w porównaniu do kredytów bankowych, ponieważ:
-umożliwia zaciąganie pożyczek na większą skalę, gdyż nabywcami bonów może być wiele banków oraz innych inwestorów.
-koszt tak pozyskiwanych kredytów jest przeważnie niższy od kosztów kredyt bankowego, gdyż marża pobierana przez organizatora emisji jest z reguły mniejsza od marży doliczanej przez bank na pokrycie swych kosztów;
-cykliczne powtarzanie emisji bonów komercyjnych w terminach poprzedzających spłatę poprzednich emisji umożliwia niekiedy przekształcenia tak pozyskiwanego kredytu w kredyt długoterminowy.

Istota faktoringu polega na krótkoterminowym finansowaniu dostaw i usług przez podmiot, którym pośredniczy w procesie rozliczeń finansowych pomiędzy dostawcą a odbiorcą.

Read More Click »

:: Bankowe kredyty

Uzyskanie kredytu bankowego łączy się z zawarciem przez przedsiębiorstwo odpowiedniej umowy z kredytodawcą.
Występując o udzielenie kredytu przedsiębiorstwo formułuje swoje propozycje przeważnie w formie pisemnej, określając:

rodzaj i wysokość kredytu, jaki chciałby uzyskać
przeznaczenie kredytu /cel/
źródła: terminy spłaty kredytu
zabezpieczenie spłaty kredytu

Podstawowym celem udzielania przez banki kredytów jest dążenie do osiągnięcia zysków dzięki własnym kapitałom, wkładom /lokatom/ klientów oraz pożyczkom na rynku kapitałowym.
Towarzyszy temu dążenie do uniknięcia strat, jakie mogą występować w razie okresowej lub ostatecznej niewypłacalności kredytobiorców.

Bank dokonuje oceny zdolności płatniczej /kredytowej/ potencjalnego klienta.
Często wymaga dodatkowego zabezpieczenia w formie
a- zastawu np.: - papierów wartościowych;
- zapasów, towarów;
- hipoteki, tj. zastawa na nieruchomościach

b- poręczenia lub gwarancji zapłaty przez inny bank lub przedsiębiorstwo
Niezależnie od kredytów handlowych /wspomnianych wcześniej/ wiele przedsiębiorstw wykorzystuje na finansowanie działalności bieżącej kredyty obrotowe zaciągane w bankach na rachunku bieżącym lub kredytowym.

Kredyt na rachunku bieżącym może być uzyskany w banku, w którym firma taki rachunek posiada.
Jest to dogodna forma wykorzystania kredytu na pokrywanie przejściowo występujących niedoborów własnych środków pieniężnych, zamiast utrzymania na ten cel ich rezerwy.
Kredyt dostosowany jest automatycznie do faktycznych potrzeb płatniczych przedsiębiorstwa i spłacony w miarę wpływu środków na rachunek bieżący.

Niekiedy kredyt w rachunku bieżącym ma ograniczony charakter. Wówczas stanowi on upoważnienie firmy przez bank do podejmowania gotówki tylko na pokrycie przejściowego braku gotówki na wypłaty dokonywane z kas przedsiębiorstwa / np. wypłaty wynagrodzeń pracownikom/.
Kredyt na rachunku kredytowym- polega na ewidencji jego wykorzystania oprocentowania i spłat na oddzielnym rachunku bankowym.
Wówczas przedsiębiorstwo dysponuje samodzielnie rachunkiem bieżącym i z tego rachunku dopiero reguluje spłaty kredytu w terminach ustalonych w umowie.

Kredyt obrotowy może mieć celowy charakter, jeżeli jest przeznaczony na sfinansowanie z góry przedsięwzięcia np. sezonowe zakupy surowców do produkcji lub towarów przeznaczonych do sprzedaży.

Wariantem, tego kredytu jest linia kredytowa, przy której w umowie ustala się górny pułap wykorzystania /limit/ kredytu.

Po otwarciu linii kredytowej można z niej finansować powtarzające się transakcje.
Jest to tzw. kredyt odnawiany, przy którym nie określa się obowiązujących terminów spłat i rat wykorzystywanego kredytu, a jedynie termin końcowy jego funkcjonowania.

Specjalnym źródłem finansowania niektórych składników majątku obrotowego są kredyty sezonowe, które można uzyskać w banku na pokrycie zapasów płodów rolnych, ich przetworów /np. cukru/ lub przygotowania wyrobów do sezonowej sprzedaży /np. zapasów obuwia w okresie poprzedzającym lato/.
Jest to kredyt nieodnawialny, jego spłata powoduje wygaśnięcie kredytu.

Kredyt wekslowy polega na przyjęciu przez bank, w zamian za przekazaną do dyspozycji gotówkę, weksla własnego firmy lub obcego z indosem przedsiębiorstwa.

Bank przekazuje na rachunek bieżący firmy sumę przyjętego weksla pomniejszoną o dyskonto, tj. odsetki przypadające za okres od daty jego płatności oraz o ewentualną prowizję.

Kredyt taki ułatwia przedsiębiorstwu uzyskanie gotówki w przypadku sprzedaży, przy której przyjęto zapłatę wekslem od uzyskania gotówki w przypadku sprzedaży, przy której przyjęto zapłatę wekslem od odbiorcy.

Read More Click »

Next Topics »