LEASING.XMC.PL

Pojęcie kapitału i jego rodzaje Biznes Zasady Wnioski Opisy Cechy Znaczenie

:: Leasing jako alternatywna forma pozyskiwania kapitału obcego

Pojęcie leasingu.
Przedsiębiorstwo, gromadzi niezbędne do prowadzenia działalności rzeczowe składniki majątkowe ich nabywanie na własność w celu zapewnienia sobie możliwości ich użytkowania.
Oznacza to jak dowodzą tego rozważania I V-ego rozdziału niniejszej dysponowania własnymi lub obcymi kapitałami niezbędnymi na sfinansowanie nabywanego na własność majątku.

W ostatnich latach obserwujemy rezygnację z nabywaniem na własność obiektów w majątku trwałego /np. maszyn i urządzeń, środków trwałych itp./ na rzecz ich wynajmu, zapewniającego prawo użytkowania na zasadach leasingu

Leasing jest nową – powstałą w Stanach Zjednoczonych A.P. na początku lat 50-siątych formą obrotu środkami trwałymi odbiegającą od trzech głównych form obrotu gospodarczego:
kupna-sprzedaży
dzierżawy lub najmu

Nowym elementem jest tu zastosowanie form dzierżawy lub najmu w odniesieniu do użytkowania środków trwałych, alternatywnie w stosunku do kupna, przy czym punkt ciężkości tego zjawiska w obrocie środków trwałych wyraża się tym, że zamiast dotychczasowej tradycyjnej lub wynajmowania tych dóbr przy pomocy przedsiębiorstw trudniących się nie tylko pośrednictwem, ale gdy przedmiotem transakcji są dobre produkcyjne.

Jest on również szczególną formą finansowania inwestycji, umożliwiający przedsiębiorstwu uzyskanie potrzebnych dóbr produkcyjnych nie na drodze ich kupna lecz oddanie tych dóbr do dyspozycji przedsiębiorstwa za zapłatą umownego czynszu.
To określenie pochodzenie z j angielskiego nie ma dotychczas w języku polskim odpowiednika rodzinnego. Najbliższe mu polskie określenie najem lub ?dzierżawa”, które jednak nie w pełni są specyficznymi cechami leasingu..

Słowo ?leasing” pochodzenia amerykańskiego i wywodzi się z angielskiego słowa lease, oznaczającego dzierżawę lub najmu.

Inaczej leasing oznacza upoważnienie przez właściciela składników majątkowych- udzielone na podstawie umowy określonej firmie- do użytkowania tych składników w ustalonym okresie w zamian za uzgodnienie ….. opłaty.

Dzięki leasingowi finansowane inwestycje nie wymagają konieczności angażowania dużych środków na ich zakup.

Umożliwia on realizację inwestycji bez nakładów kapitałowych, ponieważ koszty użytkowania sprzętu, będącego przedmiotem umowy, są pokrywane z bieżących przychodów firmy, uzyskanych dzięki jego użytkowaniu.

Leasing stanowi specyficzny rodzaj kredytu rzeczowego, który polega na określonym korzystaniu za opłatą z danego dobra materialnego.

Jest on nowoczesną, ale dość skomplikowaną konstrukcją, polegającą na finansowaniu inwestycji przy niewystarczającej ilości kapitału własnego.

Prawidłowe wykorzystanie leasingu wymaga spełnienia koniecznych warunków, również w otoczeniu przedsiębiorstw. Najważniejsze jest stabilna gospodarka charakteryzująca się niską stopą inflacji.

Ekonomiczny sens leasingu wyraża się w możliwości trwałego korzystania z dóbr o charakterze produkcyjnym w celu dalszego użycia ich do prowadzenia działalności gospodarczej w zamian za opłatę pieniężną /ratę
leasingową/.

Leasing, najogólniej polega na okresowym umożliwieniu odpłatnego korzystania z określonego dobra.

W transakcji leasingowej zazwyczaj występują dwie strony:
-leasingodawca, lessor tj. właściciel aktywów będących przedmiotem transakcji zwany także leasigodawcą oraz
- leasingobiorca, lessee tj. użytkownik tych aktywów zwany niekiedy leasingobiorcą.

Tak więc w ramach leasingu leasingobiorca uzyskuje możliwość użytkowania rzeczy będącej przedmiotem umowy, nie nabywca natomiast prawa własności tej rzeczy i prawa to pozostaje przy leasigodawcy.

Przedmiotem leasingu mogą być w zasadzie wszystkie aktywa, a nawet personel.

Transakcja leasingu ma charakter założony /nie jest to tylko umowa między leasingodawcą a leasingobiorccą/.

Składają się na jeszcze inne umowy np. umowa- sprzedaży z dostawcą sprzętu, umowa z bankiem finansującym transakcję o wykup wierzytelności, umowa ubezpieczenia leasingowego sprzętu itd.
Zasadniczym jednak elementem jest umowa leasingu.

Transakcją leasingu trzeba więc traktować jako operację handlową, na którą składa się wiele aktów prawnych i zdarzeń.

Tak jak wiele jest umów składających się na transakcję leasingu, wiele występuje w niej podmiotów, którymi są w szczególności:

-leasingodawca
-leasingobiorca
-poręczyciele leasingobiorcy /o tym czy potrzebni są poręczyciele /o tym czy potrzebni są poręczyciele, umowa leasingowa/,
- dostawca sprzętu
- bank
- towarzystwo ubezpieczeniowe.

(more…)

:: Pozabankowe źródła pozyskiwania kapitałów

Obok kredytów bankowych występują też pozabankowe źródła pozyskiwania kapitałów wśród których możemy wyróżnić m.in.
-krótkoterminowe pożyczki zaciągane bezpośrednio na rynku
-faktoring, jako krótkoterminowe finansowani dostaw towarów i usług
-franczyzing, jest to udzielenie przez jedną osobę (dawca) drugiej osobie (biorca) zezwolenia, które upoważnia franczyzanta do prowadzenia działalności handlowej pod znakiem towarowym lub (nazwą franczyzera) oraz wykorzystywanie całego pakietu zawierającego wszystkie elementy niezbędne do prowadzenia przedsiębiorstwa.
-leasing jako źródło środków finansowych na inwestycja
-dla małych i średnich przedsiębiorstw

Większe firmy, cieszą się odpowiednią popularnością i solidnością płatniczą / dotyczy to na przykład firm, który akcje notowane są na giełdzie papierów wartościowych/ mogą- zamiast korzystania z kredytu bankowego zaciągnąć krótkoterminowe pożyczki bezpośrednio na rynku pieniężnym dzięki emisji bonów pieniężnych.

Bony pieniężne są oferowane przez emitenta na rynku pieniężnym wg cen nominalnych, pomniejszonych jednak o z góry określone dyskonto.

Jednocześnie emitent zobowiązuje się do wykupu tych bonów według pewnej ceny nominalnej po upływie jednego ustalonego z góry terminu (np. jednego albo trzech miesięcy/ nie przekraczającego jednego roku) wówczas emisja i obrót tymi walorami nie podlega procedurze przewidzianej w ustawie o papierach wartościowych.

Operacje związane z emisją, sprzedażą i wykupem bonów są dość złożone i wymagają fachowej obsługi. Dlatego emitent zleca je z reguły wyspecjalizowanym w tej dziedzinie bankom lub domom maklerskim.

Wówczas tryb postępowania może być następujący:

-firma ubiegająca się o kredyt bezpośrednio na rynku pieniężnym zwraca się do odpowiedniego banku lub domu maklerskiego, wybieranego jako przyszłego potencjalnego organizatora emisji z propozycją jej obsługi, w razie pozytywnej oceny ustala maksymalną wielkość emisji (jej nominalną wartość) oraz negocjuje ze zleceniodawcą wysokość obciążanych go odsetek / stopa dyskonta/ i prowizji.
-po uzgodnieniu warunków emisji i zawarciu umowy z klientem o jej obsługę, organizator emisji bądź wykupuje cały pakiet bonów, przekazując ich równowartość nominalną zleceniodawcy pomniejszoną o dyskonto i należną prowizję / wówczas sprzedaje bony różnym nabywcom na własny rachunek/, bądź rozpoczyna sprzedaż bonów, przekazując uzyskane środki pomniejszone o pro wizę zleceniodawcy
-organizator emisji prowadzi z reguły wtórny obrót bonami , tj. ich skup i sprzedaż przed upływem terminu wykupu emitent
-w dzień przed datą wykupu bonów emitent stawia do dyspozycji organizatora emisji kwotą niezbędną na pokrycie zobowiązania .

Przedstawiony system zaciągania kredytów bezpośrednio na rynku pieniężnym ma szereg zalet w porównaniu do kredytów bankowych, ponieważ:
-umożliwia zaciąganie pożyczek na większą skalę, gdyż nabywcami bonów może być wiele banków oraz innych inwestorów.
-koszt tak pozyskiwanych kredytów jest przeważnie niższy od kosztów kredyt bankowego, gdyż marża pobierana przez organizatora emisji jest z reguły mniejsza od marży doliczanej przez bank na pokrycie swych kosztów;
-cykliczne powtarzanie emisji bonów komercyjnych w terminach poprzedzających spłatę poprzednich emisji umożliwia niekiedy przekształcenia tak pozyskiwanego kredytu w kredyt długoterminowy.

Istota faktoringu polega na krótkoterminowym finansowaniu dostaw i usług przez podmiot, którym pośredniczy w procesie rozliczeń finansowych pomiędzy dostawcą a odbiorcą.

(more…)

:: Źródła kapitałów frirm

Źródła wewnętrzne pozyskiwania kapitałów

Majątek każdego przedsiębiorstwa ma swoje źródła pochodzenia, a przez więc kogoś jest w określony sposób finansowany. W bilansie przedsiębiorstwa wartość majątku wykazywana jest jako na aktywa, zaś źródła i sposób finansowania zapisywane są jako pasywa.
Struktura pasywów stanowi odzwierciedlenie zróżnicowania źródeł finansowania majątku i decyzji podejmowanych przez przedsiębiorstwo odnośnie do sposobów pozyskiwania nie zbędnych do prowadzenia działalności rozwojowej i bieżącej przedsiębiorstwa.
Finansowanie, czyli źródła pozyskiwania kapitałów można rozpatrywać z różnych punktów widzenia.

Ze względu na źródło pochodzenia kapitałów, którymi przedsiębiorstwo finansuje swój majątek, wyróżnia się:

-kapitały własne, pochodzące ze źródeł zewnętrznych oraz ze źródeł wewnętrznych.
-kapitały obce pochodzące ze źródeł zewnętrznych.

Zasadniczą substancją kapitałów firmy, których źródła ilustruje rys. 5 powinny stanowić jej kapitały własne, na które składają się:
-wkłady kapitałowe właścicieli,
-zyski pozostawione do dyspozycji przedsiębiorstwa

Wkłady kapitałowe właścicieli mogą być uzupełnione.

Potrzeba uzupełniania kapitałów własnych w działającym przedsiębiorstwie wynikać może z następujących względów.
-stworzenie podstawy do wydatniejszego rozwoju działalności firmy pozwalającej także na zaciąganie w przyszłości większych kredytów, dzięki wzrostowi wiarygodności finansowej,
-przezwyciężenie rysujące się upadłości firmy, wskutek naruszenia płatności finansowej /utraty zdolności do terminowego regulowania zobowiązań/ lub powstania strat;
-usunięcie skutków deprecjacji kapitałów własnych spowodowanej inflacją
Podmiot unoszący kapitał staje się współwłaścicieli przedsiębiorstwa i ma wpływ na podejmowanie decyzji. Znaczenie kapitału własnego jest dwojakie: spełnia on funkcję roboczą, czyli służy finansowaniu działalności przedsiębiorstw oraz funkcję gwarancyjną, stanowi gwarancję roszczeń dla wierzycieli.

Natomiast obcy udostępniony jest przedsiębiorstwu na czas ograniczony przez jego wierzycieli. Powinien być zwrócony w określonym terminie. Pełni tylko i wyłącznie funkcje roboczą, stanowi poszerzenie bazy finansowania i przez to pozwala na rozszerzenie rozmów działalności przedsiębiorstw.

1.1 Wpłaty udziałowców.

Zasadniczym źródłem wewnętrznym pozyskiwania kapitałów firmy są wkłady kapitałowe właścicieli, wnoszone w formie udziałów, subskrypcji akcji itp.
Tworzą one kapitał podstawowy, który nosi różne nazwy w zależności od formy organizacyjno-prawnej przedsiębiorstwa.

Może on nosić nazwy kapitału:

-założycielskiego
-udziałowego
-zakładowego
-akcyjnego

Kapitał ten znajduje się w bezterminowej dyspozycji firmy, a na ich zwrot udziałowcy mogą liczyć z zasadzie dopiero w momencie jej likwidacji, co nie znaczy, że w trakcie funkcjonowania nie może zmienić właściciela.
Ewentualne zmniejszenie kapitałów o statutowym charakterze w okresie funkcjonowania firmy wymaga specjalnej procedury prawnej uwzględniającej m.in. zabezpieczenie interesów jej wierzycieli.

Uzupełnienie kapitałów firmy może następować z dodatkowych wkładów kapitałowych udziałowców, jeżeli dotychczasowe wyniki finansowe firmy były satysfakcjonowane, a przedłużonej program rozwoju skierowany np. w formie prospektu emisyjnego do potencjalnych zawiera wiarygodną szansę wzrostu wartości firmy i zyskowności jej własnych kapitałów.

(more…)

« Poprzednie Tematy